โรคนอนกรนและภาวะหยุดหายใจขณะหลับ
หากโครงสร้างภายในลำคอมีขนาดใหญ่ เกินไป หรือกล้ามเนื้อมีการผ่อนคลายมากเกินไปในขณะนอนหลับ ช่องทางเดินอากาศจะถูกอุดกั้นไปบางส่วน ทำให้ทางเดินอากาศแคบลง ลมหายใจเข้าออกจึงแรงกว่าปกติ โครงสร้างภายในลำคอจึงเกิดการสั่นสะเทือน ก่อให้เกิดเป็นเสียงกรนขึ้น
ปัจจัยที่ทำให้เกิดภาวะนอนกรน หรือภาวะหยุดหายใจ จากการอุดกั้นทางเดินหายใจขณะหลับ
- เพศชายมีโอกาสเป็นมากกว่า เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงของกล้ามเนื้อจากผลของฮอร์โมน ทำให้เนื้อเยื่อบริเวณคอหย่อนยานลง
- อายุมากขึ้น ทำให้กล้ามเนื้อหย่อนยาน มีการสะบัดของเนื้อเยื่อและอุดตันง่ายขึ้น
- ความอ้วน ทำให้มีการสะสมไขมันและอุดตันบริเวณลำคอ
- เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ทำให้กล้ามเนื้ออ่อนแรง
- ยานอนหลับ และยาคลายเครียด ทำให้กล้ามเนื้ออ่อนแรง
- บุหรี่ ทำให้เกิดการอักเสบของระบบทางเดินหายใจได้บ่อย
- โครงสร้างของกระดูกใบหน้า กรามสั้น ลิ้นอยู่ทางด้านลำคอมาก มีโอกาสที่โคนลิ้นอุดตันทางเดินหายใจได้ง่ายขึ้น โดยเฉพาะในขณะหลับ
การนอนกรน แบ่งได้เป็น 2 ประเภท
1. นอนกรนอย่างเดียว ไม่มีภาวะของการหยุดหายใจ เนื่องจากการอุดกั้นของทางเดินหายใจส่วนบนขณะหลับ ผู้ป่วยจะนอนกรนค่อนข้างสม่ำเสมอ ไม่มีการสะดุด
2. นอนกรนร่วมกับภาวะหยุดหายใจ เนื่องจากการอุดกั้นของทางเดินหายใจส่วนบนขณะหลับ ลักษณะการกรนจะค่อนข้างดัง และมีอาการสะดุด มีเสียงดังสลับค่อยเป็นช่วงๆ หรืออาจสะดุ้งตื่นกลางดึก สำลักน้ำลาย นอนหลับไม่สนิท
ผลที่เกิดขึ้นจากการนอนกรน หรือภาวะหยุดหายใจจากการอุดกั้นทางเดินหายใจขณะหลับ
1. ผลกระทบทางสังคม ได้แก่ รบกวนผู้ที่นอนด้วย อาจนำไปสู่การหย่าร้าง ประสิทธิภาพในการทำงานลดลง อุบัติเหตุจากการหลับใน เช่น...
Read more »
